~Devrilirken İç Dünyam Kalbimin Başına~

Gece döngülerinin kasveti, derinlerde hasretim
Dönüşü olmayan yollar ve, karanlığına sar beni.
Sessizliğinde dinleneyim, izin ver
Kırılmaktan kahrolan kalbim; üzerine alınmakta
                        okunan her bir rahmeti.

Sızlayan kalbimle, susmayan gözlerim
Sözleri yaşla karılı, çığlık çığlığa özlemim.
Beklerim ben gene de,
Beklemekle tükendim.
Sevda fedâkârlıksa eğer;
              ben yokluğumu dahi kurban ettim.

Yalandan hâlimi soran 'dostlar' ve,
Senin o gelmediğin yollar.
Kâr kaldı yanıma bana senden hatıra,
'Bana hiç yakışmayan', kesikli kollar.

Daha kötü olabilirdi halım,
Kalmamıştı vaktım.
Derin sular dibinde ölürken ben
Tuttu çektim Rabbım.

Bakmadı yaralı ellerime,
Ağlayan gözlerime,
Elini göğsüme koyduğunda,
İndi yüreği yüreğime.

Şimdi korkuyorum gene,
Kıskanç karanlık peşimde.
Yaralarımızla yan yana yâren olduğumla aramıza girip
Yeni yaralar açma niyetinde.

Kalıyorum kendimle,
Suistimaller ve iyi niyetimle.
İçime doldurulan kemikler,
Ve pek kıymetsiz etimle.

İnsanlar bakmıyor göz yaşına,
Derdime yanarım; 'vay başıma'.
Dost dahi zehir atar gönül aşına,
Devrilirken iç dünyam, kalbimin başına...

Son yazılar:

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir